Naamloos document

De kunstenares Nicole Groeneveld valt op door haar authenticiteit. Haar werk zou je naief kunnen noemen. Ze werkt zonder concept, zonder idee en laat zich treffen door wat opwelt. Vanuit een soort stilte in haar zelf slaagt ze erin in haar werk onvertekend en onverkleurd tot zichzelf terug te keren. Dat is te zien. Haar werk geeft je het gevoel voyeur te zijn, in haar naakte ik te staan. Haar schilderijen zijn de golfslag van haar ziel. Haar gedichten zijn als woorden die zichzelf gevonden hebben, weergave van een ongestreept en ongepolijst zijn. Haar fotografie verraadt hetzelfde. Verrast door de wereld van alledag, zonder vooropgezet doel, zonder iets te willen of te moeten. Haar foto's zijn het best te karakteriseren als uitsnedes, uitvergrote elementen van de alledaagse werkelijkheid. Vrijwel nooit worden ze echt abstract, nooit worden ze wezenlijk uit de herkenbaarheid getrokken. Ze laten als vervreemdende segmenten juist de echte werkelijkheid oplichten. Ze leveren telkens een weg van vervreemding naar vertrouwdheid, en weer terug. Het is deze spannende switch, bovenop de artistieke spanning in vorm en compositie, die haar foto's zo uniek maken. Haar gehele werk wordt getekend door puurheid.